Ο αγροτουρισμός αποτελεί ένα ταξίδι αναζήτησης και επανασύνδεσης του ανθρώπου με τη φύση και την παράδοση. Η ξεκούραση, η επαφή με την τοπική κοινωνία και την Κυκλαδική φύση, μπορούν να συνδυαστούν με αγροτουριστικές δραστηριότητες και οι επισκέπτες του νησιού να αποκτήσουν μοναδικές εμπειρίες.
Η τέχνη της πέτρας χαρακτήριζε όλους τους κατοίκους της Ίου στο πέρασμα των αιώνων και άφησαν πίσω τους μοναδικά μνημεία πολιτιστικής και αγροτικής κληρονομιάς, ξερολιθιές, πηγάδια, στέρνες, αλώνια, κατοικίες με φούρνους και παροστιές, κελιά για τα ζώα, πατητήρια κ.α.
Ο κ. Μακρυωνίτης στο βιβλίο του «Ο παραδοσιακός φούρνος στις Κυκλάδες και στα Δωδεκάνησα» (2005) ενδεικτικά αναφέρει: «Στις εξοχές, κάθε κατοικιά είχε το φούρνο της. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν εξωτερικοί χωρίς στεγασμένο χώρο και διέθεταν παγκάδες για να τοποθετούνται οι πινακωτές και τα ταψιά. Όλοι είχαν καρβουνόλακα συνήθως στην αριστερή πλευρά, ο οποίος είχε έξοδο στην πρόσοψη. Οι θόλοι ήταν χτισμένοι με μαυρόπετρες και συνδετικό υλικό κοκκινόχωμα, που μερικές φορές το χρησιμοποιούσαν και για εσωτερικό επίχρισμα. Μαυρόπλακες είχαν και στο δάπεδο κάτω από τις οποίες έβαζαν άμμο της θάλασσας και χοντρό αλάτι (αφρίτης)».
Ο περιβαλλοντικά και πολιτιστικά ευαισθητοποιημένος επισκέπτης μπορεί να διακρίνει σπάνια σημάδια και μνημεία της αγροτικής μας κληρονομιάς και με έκπληξη θα διαπιστώσει ότι κάποιες χρήσεις δεν έχουν αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου. Οι κτηνοτρόφοι συνεχίζουν να βόσκουν τα κατσίκια τους στο βουνό και να τα αρμέγουν στο «κελί» όπως παλιά με τα χέρια.
Σύμφωνα με την κα Μαρθάρη (1999): «Παρά το ορεινό της έδαφος, η Ίος, χαρακτηρίζεται εύφορη από τους περιηγητές σε σύγκριση με άλλα Κυκλαδονήσια. Ο Thevenor, που την επισκέφθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα, αναφέρει ότι είχε πυκνά δάση και οι κάτοικοι πουλούσαν την ξυλεία στη Σαντορίνη. Στο τέλος του 18ου αιώνα, όπως μας πληροφορούν οι Pash van Krienen, Sonnini, Frieseman και Olivier, έκανε εξαγωγές εξαιρετικής ποιότητας σιταριού και βαμβακιού».
Σήμερα οι Νιώτες έχουν συνδυάσει την σύγχρονη ενασχόληση με την παροχή υπηρεσιών προς τους επισκέπτες του νησιού με τη διατήρηση κάποιων παραδοσιακών αγροτικών ασχολιών, όπως είναι η μελισσοκομία. Στο νησί της Ίου παράγεται θυμαρίσιο μέλι καταπληκτικής ποιότητας που εκτός από το να το δοκιμάσετε μπορείτε να συμμετέχετε και στην συλλογή του, μια και αυτή η διαδικασία γίνεται στα μέσα του καλοκαιριού. Λίγο αργότερα μπορείτε να μαζέψετε τα γλυκά σταφύλια και να τα πατήσετε μαζί με τους ιδιοκτήτες των μικρών αμπελώνων που έχουν μείνει στο νησί. Επίσης αν παρατείνετε τις διακοπές σας προς το φθινόπωρο μπορείτε να συμμετέχετε και στο μάζεμα των ελιών.
Μοναδική ευκαιρία άμεσης επαφής με τους ντόπιους και τις παραδόσεις τους αποτελούν τα πανηγύρια, όπου μπορείτε να μοιραστείτε μαζί τους τα νόστιμα παραδοσιακά φαγητά που προσφέρονται δωρεάν σε όλους τους επισκέπτες και να διασκεδάσετε με νησιώτικη μουσική και παραδοσιακούς χορούς.
Η περιπλάνηση στα μονοπάτια και στα καλντερίμια της Ίου σας προσφέρει μοναδικές εμπειρίες και εικόνες του σήμερα και του χθες.
Βιβλιογραφία:
Δεν υπάρχουν καταχωρημένες εκδηλώσεις
